Het grote geïllustreerde boek over tatoeages van dat brutalistische Spanje, dat trots en uitdagend dolken, schedels en bloedende harten toonde.

Uitgave van Servando Rocha. Er was een tijd, niet zo lang geleden, dat tatoeages voorbehouden waren aan een groep bestaande uit criminelen, apachen, gevangenen, legionairs, prostituees, anarchisten of zeelieden. Hoewel het ook in de mode kwam bij de Europese adel of werd tentoongesteld in circussen en freakshows. Het gebruik ervan, een geheime code in handen van buitenwettelijke groepen, wekte de fascinatie en interesse van talrijke antropologen, criminologen en artsen die, volgend op de ideeën van de Italiaan Cesare Lombroso – de vader van de criminele antropologie – tatoeages zagen als een teken van atavisme en aanleg voor waanzin, geweld en moord, en de getatoeëerden als zeldzaamheden en mysterieuze wezens.

In Spanje, sinds Rafael Salillas in 1888, onze «kleine Lombroso», zijn collectie tatoeages van vaderlandse delinquenten toonde, zaaiden de getatoeëerden, die werden gefotografeerd en bestudeerd, angst en verwarring: golven van apachen met lichamen bedekt met obscene tekeningen en oproepen tot wraak kwamen aan in steden als Madrid, Barcelona of Bilbao, onder andere, terwijl ze de meest criminele bohemien leefstijl verdedigden. Later verstopten militiesoldaten en falangisten – of trokken ze zelfs direct weg – die verraderlijke merktekens (sikkels en hamers, jukken en pijlen op armen en borst) die hen het leven konden kosten, en de legionairs – een echte getatoeëerde subcultuur – vulden hun lichamen met kruisen, maagden en namen van hun geliefden. Ook delinquenten, bendes, motorrijders en rockers waren pioniers in het tonen van die «sprekende littekens», zoals de politie- en militaire leiding tatoeages noemden.

Gedurende een eeuw waren tatoeages «crimineel» en marginaal, totdat in 1989 de fotograaf en getatoeëerde Alberto García-Alix de deuren opende van de tatoeagewinkel en studio El Martillo de Lucifer, waar de onstuitbare popularisering begon met Mao, de legendarische tatoeëerder die in de jaren tachtig de Amerikaanse marine in Rota tatoeëerde, als een van zijn grote sterren. Wat daarna kwam, weten we al: tatoeages en die verrassende stijl van de «oude school» werden massaal, verheven tot kunst en verloren de aura van gevaar uit het verleden.

Servando Rocha, uitgever van dit unieke werk in ons land, onderzocht en redde oude medisch-juridische verhandelingen, politiedossiers en talrijke «verloren» foto’s die vrijwel nooit eerder werden gezien, om een visueel verhaal te creëren van een eeuw van «mooie engelen» en «getatoeëerde barbaren», samen met spectaculaire Franse, Mexicaanse en Duitse criminologische collecties, waardoor CRIMINAL het grote geïllustreerde boek werd over tatoeages van dat brutalistische Spanje, dat trots en uitdagend dolken, schedels en bloedende harten toonde.