Een expansief debuut dat de toekomst verbeeldt vanuit de folklore.

Guitarricadelafuente… Veel elementen van Álvaro Lafuente verwijzen naar zijn wortels, te beginnen met de verkleinwoordvorm van zijn artiestennaam, die voortkomt uit het Aragonese dorp van zijn grootouders. Of die onafscheidelijke akoestische gitaar die hem ook zijn naam gaf. Daarom krijgt de verfijning die hij nastreeft in zijn muziek een bijzondere dimensie: fascinerend en verleidelijk. De huidige Guitarrica promoveert vanuit een extreme originaliteit, dezelfde die hem tot een van de meest veelbelovende artiesten van het nieuwe decennium maakt.

In 2022 brengt hij La cantera uit, zijn debuutalbum. Met nummers die niet langer rechtstreeks uit de zes snaren komen, maar een zorgvuldig creatief proces ondergaan en in de studio worden heruitgevonden. Het is een nieuwe Guitarricadelafuente, maar toch dezelfde. Die met die zo persoonlijke stijl die hem deed doorbreken vanaf het zeer huiselijke El conticinio (2018), nu zonder terughoudendheid flirtend met elektronische en stedelijke geluiden.

Het album begint met Mil y una noches, een intentieverklaring waarin zijn wortel samenkomt met een subtiele pop-urbane en elektronische esthetiek. Daarna volgt het sfeervolle Amanita, dat de nieuwe muzikale richting bevestigt. Het album ontwikkelt zich en toont zijn twee kanten: de verkenning, met het ritme van Caballito en de dansbare impuls van Quién encendió la luz; en de wortelzijde, waar Ya mi mamá decía en het delicate Flor de caramelo schitteren. Tegen het einde opent Vidalita del mar de weg naar de afsluiting met A carta cabal, een intiem en vertrouwelijk slotwoord.