“Hai tantos nenos que van nacer cunha alita rota. E eu quero que voen compañeiro. Que a súa revolución lles dea un anaco de ceo vermello” (Pedro Lemebel). Con estas palabras de Lemebel, Daniel María pon nas nosas mans un novo poemario nacido desde a disidencia sexual e corporal profundamente enraizado nos medos e desexos -que son propios pero recoñecibles por quen habita a otredade-. As bocas e os corpos derramados esténdense ao longo dun libro profundamente íntimo e no que, con todo, late de forma permanente a idea dun recoñecemento universal a todas as habitantes das marxes que coa súa loita allanaron un camiño aínda hoxe difícil de transitar. Daniel María (La Gomera, 1985) é escritor e xestor cultural. Publicou poemarios, novelas, ensaios e relatos. Desde 2016 asina a sección crítica «Qué Leer en diversidad LGBTIQ+» da revista Qué Leer. Recibiu os premios de xornalismo cultural Paco Rabal Joven Promesa (2013), Leoncio Rodríguez (en 2013 e 2019) e Juan Torres Grueso (2016). En 2020 apareceu Un camerino propio (Egales) onde reúne relatos e crónicas sobre as identidades e miradas queer, camp e pop. En 2022 recibiu o Premio Arkoiris Canarias ao mellor escritor/a e o Premio Museari Queer Art de Literatura. En 2023 publica Bisutería auténtica (Egales) e Saritísima. Historia ilustrada de un mito (Varietés Ediciones). Colabora na obra colectiva Flores para Lola (Dos Bigotes/Egales) co texto «Lo más grande que ha crea- do Dios: el comadreo marica en Lola Flores y otras notas camp».
