A NOVELA NOVA DE ARTURO PÉREZ-REVERTE

Un crime imposible. Un detective insospeitado.

Non se trata dun desafío entre o asasino e o detective, senón dun duelo de intelixencia entre o autor e o lector.

―Fariase falta un policía ―suxeriu alguén―. Un detective.
―Temos un ―dixo Foxá.
―Todos seguiron a dirección da súa mirada.
―Iso é ridículo ―protestei―. Están tolos?
―Vostede foi Sherlock Holmes.
―Ninguén foi Sherlock Holmes. Ese detective nunca existiu. É unha invención literaria.
―Que vostede encarnou de maneira admirable.
―Pero foi no cine. Nada tivo que ver coa vida real. Só son un actor.
Mirábame esperanzados, e o certo é que eu mesmo comezaba a entrar en situación, como se acabaran de acender os focos e escoitase o suave murmurio dunha cámara gravando. Aínda así decidín manterme en silencio, cruzados os dedos baixo o queixo. Non gozara tanto desde que gravei El perro de Baskerville.

Xuño de 1960. Un temporal mantén illadas na idílica illa de Utakos, fronte a Corfú, a nove persoas aloxadas no pequeno hotel local. Nada fai presaxiar o que está a piques de ocorrer: Edith Mander, unha discreta turista inglesa, aparece morta no pavillón da praia. O que parece un suicidio revela indicios imperceptibles para calquera salvo para Hopalong Basil, un actor en decadencia que noutro tempo encarnou na pantalla ao máis célebre detective de todos os tempos. Ninguén como el, acostumado a aplicar no cine as habilidades dedutivas de Sherlock Holmes, pode desentrañar o que de verdade agocha ese enigma clásico de habitación pechada. Nunha illa da que ninguén pode saír e á que ninguén pode chegar, inevitablemente todos acabarán converténdose en sospeitosos nunha fascinante novela-problema onde a literatura policial se mestura de xeito asombroso coa vida.

A crítica dixo:
«Libro magnífico, completo, redondo, que responde con plenitude a todas as esixencias do xénero».
Santos Sanz Villanueva, El Cultural

«Un libro perfecto, escrito cun bisturí».
Karina Sainz Borgo, ABC

«O autor é o que máis se diverte [e] aborda o crime como unha das belas artes, seguindo a De Quincey. [...] Divertida, evocadora, un xogo, unha teoría».
Raúl del Pozo, El Mundo

«Unha persoalísima volta de porca sobre o personaxe inventado por Conan Doyle e a súa forma de investigar».
Jacinto Antón, El País

«Só pensar na súa hipotética despedida é tanto como golpear a literatura».
Jesús García Calero, ABC

«Un escritor que goza facendo o seu traballo. Pérez-Reverte desafía ao lector en cada unha das súas páxinas. [...] Un duelo de intelixencias».
RTVE

«Ábrese ao lector a responsabilidade que lle toca: ler o libro como se o estivese escribindo, quizais coa mesma intensidade que o seu autor, intrigado pola pericia do novelista. [...] É unha novela, naturalmente, pero tamén é unha indagación sobre a propia escritura segundo a entende Pérez-Reverte».
Juan Cruz, El Periódico

«Unha reflexión sobre o paso do tempo, a mella das feridas e a melancolía dun tempo onde a educación, a elegancia e a intelixencia aínda contaban e tiñan un peso evidente na sociedade».
Javier Ors, La Razón

«Reverte volve xogar; regresa máis que nunca como ese homo ludens que tanto botabamos de menos [...] e acaba por escribir (de novo) un clásico».
María José Solano, Zenda