Non existe unha historia unitaria e, por tanto, universal da homosexualidade. Esta historia construíuse desde un enfoque “integracionista”, que segue os avatares da homosexualidade inseríndoos nos grandes procesos da historia social e política, combinando de forma equilibrada a análise das prácticas, das representacións e dos discursos, entrecruzando fontes múltiples e alternando as exploracións xeográficas e histórico-etnográficas coa historia dos conceptos (teolóxico-morais, filosóficos, científicos) e das imaxes (plásticas, literarias, publicitarias). A Historia da homosexualidade masculina en Occidente organizouse a partir de tres grandes eixes. En primeiro lugar, o estudo das prácticas de control e persecución despregadas polas diversas institucións sociais e etapas históricas. En segundo lugar, as formas de resistencia que apuntaron a crear espazos vivibles, un medio propio e eventualmente unha subcultura ou un movemento de contestación en cada época. Finalmente, trátase tamén de captar as formas de identidade, de subxectividade conformadas nesta relación agónica entre a acción do poder e os desafíos da liberdade do individuo. O resultado é unha ambiciosa obra da que se puliron as súas aristas máis estritamente académicas e que buscou a linguaxe accesible necesaria para o maior entendemento.