¿A que nos referimos coa intersexualidade? ¿Falamos de diagnósticos médicos, de corpos, de identidades, de subxectividades ou de políticas? ¿Son persoas intersexuais as que en algún momento foron etiquetadas co nome dalgunha “anomalía”, “síndrome” ou “diferenza” no seu desenvolvemento sexual? ¿Son aquelas cuxas características sexuais a nivel xenético, hormonal, gonadal ou xenital non encaixan en esquemas binarios? ¿Ou as que foron intervidas cirurxicamente para que os seus corpos se axustasen aos estándares femininos ou masculinos? Pois poderían ser todas elas, pero tamén ningunha delas. En dúas décadas, pasamos de que isto fose un asunto invisible, confinado ao ámbito médico, a que na actualidade se convertera nunha cuestión emerxente a nivel mediático, político e lexislativo. Con todo, a visibilidade tivo algún que outro efecto colateral: hoxe a desinformación sobre o tema e a polarización de posicións segue medrando. Por iso, do mesmo xeito que a natureza non entende de tallas únicas nin de dicotomías tintadas de rosa e azul, este ensaio propón abandonar respostas simplistas, titulares sensacionalistas e falsos dualismos.