Un espectacular percorrido ilustrado polos nosos mundos máis escuros, pulp e «depravados», desde a sicalipse de "sexo, drogas e cuplé" ata a transición
Esta é a incrible e fascinante historia da nosa España máis subterránea e amante da cocaína ou a morfina –os chamados entón «venenos eufóricos»–, que durante anos se vendían libremente e inundaban cabarets, antros e recunchos. As mulleres tomaban a noite, ese espazo onde sempre se desprega o prohibido, adoptando xeitos de ser libres e sen permiso de ninguén, nunha Santa Trindade de sexo, drogas e cuplé, mentres a «xente de orde» miraba con espanto o que sucedía nas rúas. Existía un país moralizante e outro moi distinto, a nosa Suburbia, a secreta Nación da Molicie, aquela outra abandonada con ledicia e gran dedicación ao vicio e ao pracer.
A nosa «tormenta inmoral» foi imparable. Editábanse centos de libros e revistas, algunhas clandestinas, que pasaban a formar parte de «bibliotecas infernais», eses libros secretos por indecorosos ou directamente prohibidos de bibliotecas, tanto públicas como privadas, en ocasións pasquíns e mal editados, que se vendían por catro cartos e contra os que se crearon brigadas policiais antipornografía. O máis misterioso e, para moitos, infame daqueles autores foi Ángel Martín de Lucenay, un falso sexólogo que non se parecía a ningún e cuxa habilidade era vender erotismo, en ocasións extremo e hilarante, baixo a coartada da divulgación médica, hixiénica e sexual. Os seus libros, cheos de rapazas pinchándose ou fumando opio, crónicas sobre estraños cultos e un aluvión de fotografías reais dos nosos baixos fondos, eran iso mesmo: spanish pulp. Baratos, accesibles para todos. Pura exploitation. En só catro anos (1932-1936), aquel rei absoluto da sordidez do sexo, a noite e os baixos fondos, inundou o mercado con case un cento de libros que incluían sexo salvaxe, sado ou bestialismo.
Suburbia. O gran libro ilustrado do erotismo, o prohibido e a molicie en España, editado polo escritor Servando Rocha, é un espectacular percorrido ilustrado polos nosos mundos máis escuros e «depravados», desde a sicalipse de fin de século ata a brutalidade da transición, cando os quioscos se encheron de rapazas con esvásticas e coiro negro.
