O meu eu adolescente medrou metido nun armario, crendo que Clive Barker era a única persoa abertamente gay que se dedicaba ao meu xénero favorito: o terror. Por sorte, estaba equivocado, e a presenza de personaxes LGTBIQ+ no cinema fantástico foi unha constante ao longo da súa historia e non fixo máis que aumentar nas últimas décadas.Ademais de pasaren a formar parte do imaxinario colectivo, monstros cinematográficos procedentes da literatura gótica como Drácula, a criatura de Frankenstein ou Mr. Hyde foron algúns dos primeiros exemplos de representacións queer na gran pantalla, ligadas sempre ao diferente, ao raro e a todo aquilo que ía en contra do heteronormativo.cDo predominio de clixés negativos --lesbianas con tendencias psicópatas, sanguinarias vampiras bisexuais, asasinos travestidos e un longo etcétera-- á plena aceptación da diversidade, Scream Queer propón un amplo percorrido pola evolución da representación LGTBIQ+ no xénero fantástico a través da análise de centos de películas, expiando ademais os traumas e contando as vivencias persoais que marcaron a quen isto escribe: un marica obsesionado co cinema de terror.
